Sucralfaat CAS 54182-58-0

Sucralfaat is geïndiceerd voor de symptomatische behandeling van maagzweren van verschillende oorzaken. Bij mensen is sucralfaat net zo effectief als antacida of H2-receptorantagonisten bij het genezen van zweren. Het lijkt echter niet succesvol te zijn bij het voorkomen van corticosteroïd-geïnduceerde zweren bij honden die een rugoperatie hebben ondergaan. De werkzaamheid ervan bij het voorkomen van NSAID-geïnduceerde zweren is niet bewezen bij de hond. Sucralfaat is ook gebruikt voor de behandeling van orale en slokdarmzweren en oesofagitis.

Door de FDA goedgekeurde indicaties
● Sucralfaat is een uniek anti-ulcus medicijn en is een basisch aluminiumzout van sucrose octa-sulfaat. Het gelabelde gebruik van sucralfaat is als volgt:
● Duodenumzweer: Sucralfaat is door de FDA goedgekeurd voor de behandeling van duodenumzweren tot 8 weken (kortdurend). Duodenumzweren worden behandeld met 1 g 4 keer per dag gedurende 8 weken, gevolgd door 1 g tweemaal per dag voor onderhoudstherapie. De werkzaamheid van sucralfaat bij de behandeling van duodenumzweren is vergelijkbaar met die van cimetidine en intensieve antacidatherapie.
Sucralfaat vormt een beschermende laag en beschermt het maagslijmvlies tegen pepsine, pectinezuur en galzouten. Dit medicijn bindt zich aan positief geladen eiwitten in exsudaten en vormt plaatselijk een dikke viskeuze substantie.

Off-label toepassingen
● Dyspepsie: Sucralfaat blijkt de frequentie en intensiteit van dyspeptische symptomen en maagerosie tijdens NSAID-therapie te verminderen en de werkzaamheid is vergelijkbaar met die van een H2-receptorblokker.
● Epitheliale wonden: Sucralfaat is ook gebruikt als een actueel medicijn bij de behandeling van verschillende epitheliale wonden zoals zweren, inflammatoire dermatitis, mucositis en brandwonden. Er zijn verschillende onderzoeken uitgevoerd om de werkzaamheid van sucralfaat bij de behandeling van epitheliale wonden te bestuderen.
Sucralfaat verhoogt de biologische beschikbaarheid van groeifactoren, met name fibroblastgroeifactor (FGF), die een cruciale rol speelt bij angiogenese en de genezing van epitheliale wonden bevordert.
● Chemotherapie-geïnduceerde mucositis: De resultaten van een onderzoek door toonden aan dat sucralfaat met een hoge potentie de activering van groeifactoren versnelt en helpt bij de behandeling van chemotherapie-geïnduceerde mucositis van de orofarynx en het spijsverteringskanaal. Dit was het resultaat van het toedienen van 1,5 g sucralfaat 3 keer per dag bij het begin van mucositis gedurende 2 dagen, gevolgd door 1,5 g tweemaal per dag gedurende de kankertherapie en 2 weken na voltooiing van de behandeling.
● Stralingsproctitis: Sucralfaatpasta-klysma heeft klinische verbetering laten zien bij de behandeling van hemorragische stralingsproctitis. Deze therapie gebruikt een pasta met een laag volume in een klysma-applicator, en verbeteringen voor en na de behandeling werden beoordeeld met behulp van klinische proctitisscores met een positieve uitkomst. Een studie al heeft aangetoond dat een sucralfaatklysma beter is dan orale sulfasalazine bij de kortetermijnbehandeling van stralingsproctitis.
● Preventie van ulceratie van diversie colitis: Klysma's met sucralfaat blijken de slijmlaag die het epitheel bedekt te behouden, waardoor ontsteking bij diversie colitis wordt verminderd. De concentratie sucralfaat die in het klysma wordt gebruikt, is 2 g/kg/d.
● Profylaxe van stressulcera bij beademde patiënten: Onderzoek heeft aangetoond dat sucralfaat beter is voor de profylaxe van stressulcera in vergelijking met H2-blokkers of antacida bij patiënten die beademingstherapie krijgen, omdat laatstgenoemde de pH van de maaginhoud verhoogt, wat leidt tot stagnatie van gramnegatieve bacillen en vervolgens het risico op nosocomiale pneumonie vergroot.
● Ziekte van Behçet: Topisch sucralfaat 1 g/5 ml 4 maal daags alleen of in combinatie met topische corticosteroïden vermindert pijn en bevordert de genezing van orale ulcera bij de ziekte van Behçet. Sucralfaatsuspensie is de doseringsvorm voor de behandeling van orale ulcera bij de ziekte van Behçet.
Gastro-oesofageale refluxziekte: Volgens de richtlijnen van het American College of Gastroenterology kan sucralfaat tijdens de zwangerschap worden gebruikt bij GERD.

Bij het besluit om een ​​medicijn te gebruiken, moeten de risico's van het innemen van het medicijn worden afgewogen tegen het goede dat het zal doen. Dit is een beslissing die u en uw arts zullen nemen. Voor dit medicijn moet het volgende worden overwogen:

Allergieën
Vertel uw arts of u ooit een ongebruikelijke of allergische reactie op dit medicijn of andere medicijnen hebt gehad. Vertel uw zorgverlener ook of u andere soorten allergieën hebt, zoals allergieën voor voedsel, kleurstoffen, conserveermiddelen of dieren. Lees voor niet-receptplichtige producten het etiket of de ingrediënten op de verpakking zorgvuldig.

Pediatrisch
Er zijn geen geschikte studies uitgevoerd naar de relatie tussen leeftijd en de effecten van sucralfaat bij kinderen. Veiligheid en effectiviteit zijn niet vastgesteld.

Geriatrisch
Geschikte studies die tot nu toe zijn uitgevoerd, hebben geen geriatrische specifieke problemen aangetoond die het nut van sucralfaat bij ouderen zouden beperken. Oudere patiënten hebben echter vaker leeftijdsgebonden lever-, nier- of hartproblemen, wat voorzichtigheid en een aanpassing van de dosis kan vereisen voor patiënten die dit medicijn krijgen.

Borstvoeding
Er zijn geen adequate studies bij vrouwen om het risico voor baby's te bepalen bij het gebruik van dit medicijn tijdens het geven van borstvoeding. Weeg de mogelijke voordelen af ​​tegen de mogelijke risico's voordat u dit medicijn inneemt tijdens het geven van borstvoeding.

Geneesmiddelinteracties
Hoewel bepaalde medicijnen helemaal niet samen gebruikt mogen worden, kunnen in andere gevallen twee verschillende medicijnen samen gebruikt worden, zelfs als er een interactie kan optreden. In deze gevallen wil uw arts mogelijk de dosering aanpassen of zijn andere voorzorgsmaatregelen nodig. Wanneer u dit medicijn gebruikt, is het vooral belangrijk dat uw zorgverlener weet of u een van de hieronder vermelde medicijnen gebruikt. De volgende interacties zijn geselecteerd op basis van hun mogelijke betekenis en zijn niet per se allesomvattend.
Het gebruik van dit medicijn met een van de volgende medicijnen wordt doorgaans niet aanbevolen, maar kan in sommige gevallen nodig zijn. Als beide medicijnen samen worden voorgeschreven, kan uw arts de dosering of hoe vaak u een of beide medicijnen gebruikt, wijzigen.
● Bictegravir
● Digoxine
● Dolutegravir
● Elvitegravir
● Ketoconazol
● Levoketoconazol
● Raltegravir
Het gebruik van dit medicijn met een van de volgende medicijnen kan een verhoogd risico op bepaalde bijwerkingen veroorzaken, maar het gebruik van beide medicijnen kan de beste behandeling voor u zijn. Als beide medicijnen samen worden voorgeschreven, kan uw arts de dosis of hoe vaak u een of beide medicijnen gebruikt, wijzigen.
● Ciprofloxacine
● Delafloxacine
● Fleroxacine
● Gemifloxacine
● Grepafloxacine
● Moxifloxacine
● Norfloxacine
● Ofloxacine
● Sparfloxacine
● Trovafloxacine Mesylaat
● Warfarine

Andere interacties
Bepaalde medicijnen mogen niet worden gebruikt tijdens of rond het eten van voedsel of het eten van bepaalde soorten voedsel, omdat er interacties kunnen optreden. Het gebruik van alcohol of tabak met bepaalde medicijnen kan ook interacties veroorzaken. Bespreek met uw zorgverlener het gebruik van uw medicijn met voedsel, alcohol of tabak.

Andere medische problemen
De aanwezigheid van andere medische problemen kan van invloed zijn op het gebruik van dit medicijn. Zorg ervoor dat u uw arts vertelt of u andere medische problemen heeft, met name:
● Diabetes - Gebruik met voorzichtigheid. Kan deze aandoening verergeren.
● Nierziekte (inclusief patiënten met chronisch nierfalen of dialysepatiënten) - Gebruik met voorzichtigheid. De effecten kunnen toenemen door een langzamere verwijdering van het medicijn uit het lichaam.
● Maag- en darmziekten - Sucralfaat kan zich binden aan andere voedingsmiddelen en medicijnen, waardoor verstoppingen in de maag en darmen kunnen ontstaan.

Sucralfaat CAS 54182-58-0 wordt slechts minimaal geabsorbeerd uit het maag-darmkanaal. De kleine hoeveelheden van de gesulfateerde disacharide die worden geabsorbeerd, worden voornamelijk uitgescheiden via de urine.
Hoewel het werkingsmechanisme van sucralfaat om de genezing van ulcera duodeni te versnellen nog niet volledig is vastgesteld, is wel bekend dat het effect lokaal en niet systemisch is.
De volgende observaties lijken ook relevant:
● Onderzoeken bij menselijke proefpersonen en diermodellen van ulcusziekte hebben aangetoond dat sucralfaat een aan de zweer gehecht complex vormt met eiwitachtig exsudaat op de plaats van de zweer.
● In vitro vormt een sucralfaat-albuminefilm een ​​barrière voor de diffusie van waterstofionen.
● Bij menselijke proefpersonen remt sucralfaat, toegediend in de aanbevolen doseringen voor de behandeling van zweren, de pepsineactiviteit in maagsap met 32%.
● In vitro adsorbeert sucralfaat galzouten.
Deze observaties suggereren dat de antiulceractiviteit van sucralfaat het resultaat is van de vorming van een aan ulcera klevend complex dat de ulceraplek bedekt en beschermt tegen verdere aanvallen door zuur, pepsine en galzouten. Er zijn ongeveer 14 tot 16 mEq zuurneutraliserende capaciteit per 1 g dosis sucralfaat.

● Sucralfaat kan worden gebruikt om maagaandoeningen te behandelen, zoals zweren in de twaalfvingerige darm.

● De exacte manier waarop sucralfaat werkt is niet bekend; onderzoek toont echter aan dat het een film vormt met albumine (een proteïne) dat wordt uitgescheiden door de zweerplek. Deze film fungeert als een barrière tegen maagzuur, pepsine (een van de belangrijkste spijsverteringsenzymen) en galzouten.

● Sucralfaat behoort tot de klasse van geneesmiddelen die bekend staan ​​als disacharide sulfaten. Het staat ook bekend als een beschermend anti-ulcus medicijn.